Over Frenkie

Frenkie is afgestudeerd in de Gezondheidswetenschappen aan de Universiteit in Maastricht, Nederland. Naderhand heeft zij de opleiding Tuina afgerond aan het OTCG (Opleiding Traditionele Chinese Geneeswijzen) in Antwerpen, België.
Zij heeft gewerkt in allerlei branches en zich opgehouden in verschillende (a-)sociale milieus waardoor zij uit een breed scala aan achtergrondinformatie kan putten bij het schrijven van haar verhalen.
Een greep uit haar culturele inspirators; Quentin Tarantino, Monk Thelonious, Ella Fitzgerald, Porgy & Bess, Fjodor Dostojevski, Lev Tolstoj, Dennis Lehane, René Appel, Agatha Christie, Oscar Wilde, Robert Galbraith (aka JK Rowling), Bret Easton Ellis.
Frenkie is spiritueel geëngageerd maar afkerig van iedere kerk, ze draagt sleeves en wil nog meer tattoos, ze houdt van haar man, haar Thunderbird 61, chocolade taartjes, haar katten, en alle andere dieren (afgezien dan van maden en teken), en ze houdt bovenal van mensen en al hun eigenaardigheden.

INTERVIEW SMASHWORDS

Ik heb bij Smashwords een interview geplaatst. Een ideetje van Smashwords hoor! Ze geven je een aantal vragen die je dan kunt beantwoorden en/of je komt zelf met vragen. De gedachte erachter is dat lezers het leuk vinden om meer over de auteur te lezen.

Mocht je het teveel werk vinden om bovenstaande link aan te klikken, dan kun je het interview ook hieronder lezen.

Wat is het verhaal achter je eerste uitgave?
Mijn eerste publicatie, een misdaadverhalenbundel, is ontstaan als gevolg van het advies van de hoofdredacteur van de Nederlandse uitgeverij Ellessy. Ik had een manuscript gestuurd, mijn eerste niet-gepubliceerde thriller De blauwe jas, en ik kreeg van de goede man een uiterst kritische reactie terug. Ik heb het heel erg op prijs gesteld, hij was de enige van alle uitgeverijen die mij een persoonlijk en onderbouwd antwoord gaf. Een van zijn adviezen was dat ik aan de spanningsboog moest werken, en dat ik daartoe eens moest gaan oefenen middels het schrijven van korte verhalen. En dat is uiteindelijk 6 x Schuld geworden.
Waarom heb je je eerste verhalenbundel de titel 6 x Schuld en niet bijvoorbeeld 6 x Moord meegegeven? Het zijn immers moordzuchtige verhalen…
Schuld gaat verder dan moord. Moord is de actie en schuld is de emotie. In mijn verhalen maakt een dader een slachtoffer, en het slachtoffer reageert daar weer op. Een slachtoffer kan op velerlei wijzen reageren, maar bij mij reageren ze op een misdadige wijze. Dus de vraag is feitelijk; wie is nu werkelijk de schuldige? Draagt het slachtoffer ook schuld, of is het zelfverdediging of eerwraak? Gaat het slachtoffer in zijn misdadigheid feitelijk verder dan de oorspronkelijke aanstichter van het kwaad? Is niet iedereen in staat tot moord als het in het leven de verkeerde kant op gaat? Als wanhoop of obsessie onze moraal en verstand vertroebelt. Zijn het de kleine dingen in het leven die ons ervan weerhouden de grens over te gaan, is het een kwestie van toeval of geluk dat ons voor het beest in onszelf behoedt. Ik heb ergens gelezen dat ieder misdaadverhaal eigenlijk een moralistisch verhaal is.
Dat lijkt erop dat er achter jouw verhalen nog een verhaal schuilgaat?
Inderdaad, ieder verhaal heeft zijn eigen ontstaansgeschiedenis. Het eerste verhaal, Kastelein, is geïnspireerd op een uitspraak van Sue Grafton, de auteur van de alfabet detectives ( A voor alibi…). Zij wilde het liefste haar ex vermoorden, maar wilde daar niet voor boeten. Dus schreef ze een detective waarin ze hem veilig en wel kon laten vermoorden … Ik had ook een ex, en het was niet zozeer dat ik hem wilde vermoorden, maar hij had toch behoorlijk wat trauma’s bij mij achtergelaten. Dus ik besloot hem de Sue Grafton behandeling te geven. De hele enscenering van Kastelein is autobiografisch. Ik ben zelf kasteleinsvrouw geweest, en ik had ook een narcistische echtgenoot die mij mishandelde.
Het tweede verhaal Vaderfiguur ontstond vanuit mijn frustratie dat kinderen machteloos zijn als ze de dupe worden van volwassenen. Het derde verhaal Moederliefde gaat over de obsessie van een moeder voor haar kinderen, een moeder die niet kan loslaten. Ook dat heeft een autobiografische achtergrond.
Het verhaal Minnaar is ontstaan nadat een kennis van mij een gruwelijke ervaring had met een man die stiekem GHB in haar drankje had gedaan, haar daarna misbruikte en mishandelde, en uiteindelijk door het gerecht werd vrijgesproken. Ondanks DNA bewijs en ziekenhuisopname vanwege zware kneuzingen. En het laatste verhaal Schoonmoeder is gebaseerd op de relatie van mijn moeder met mijn echtgenoot … Zoals je ziet biedt het echte leven volop inspiratie.
Alleen het vehaal Vrienden heeft geen directe persoonlijke link.
Dus een verhalenbundel vol beladen onderwerpen en jij als de moraalridder?
Ik hoop dat de verhalen niet alleen spannend en vermakelijk zijn, maar ook de lezer even laten stilstaan bij het moralistisch aspect. Hoe gemakkelijk is het wel niet om zelf over de schreef te gaan, hoe gemakkelijk is het niet om een ander te veroordelen.
Maar een moraalridder ben ik zeker niet, kijk maar eens naar de afloop van mijn verhalen…
Ik hou overigens ook niet van te zware, serieuze kost als schrijfonderwerp. Mijn verhalen zijn overgoten met een lichte saus van zwarte humor. Vandaar dat ik mijn verhalen ook wel omschrijf als kleine tragikomedies.
Waar werk je nu aan?
Mijn tweede bundel 6 x Vals is bijna af. Het is het vervolg op 6 x Schuld, maar je hoeft het eerste boek niet gelezen te hebben. Alle verhalen kunnen los gelezen worden. Vals is het overkoepelend thema, zoals Schuld dat ook is. 6 x Vals wordt een stuk dikker (beter gezegd; meer woorden) dan 6 x Schuld.
Inmiddels is 6 x Vals gepubliceerd. De bundel is twee keer zo dik als 6 x Schuld; 199 pagina’s. Lees meer in de blog Interview over 6 x Vals.
Wat is je motto?
Easy reading is hard writing. Ik houd dit altijd in mijn achterhoofd zodat ik nooit genoegen neem met een zin die niet lekker loopt, die mij doet haperen. Je moet door een verhaal heen glijden, zonder enige moeite, ik wil dat de verhalen je dwingen in een onbeheersbare drang naar de laatste pagina. Om het boek dan met een zucht en een glimlach naast je neer te leggen. Dan ben ik tevreden.
Wanneer ben je begonnen met schrijven?
Mijn moeder kocht een dagboek voor me toen ik tien was en sindsdien ben ik nooit meer gestopt met schrijven.
Waar ben je opgegroeid en hoe heeft dit je schrijven beïnvloed?
Ik ben opgegroeid in de jaren zeventig van de vorige eeuw in een kleinburgerlijk, katholiek milieu in Maastricht. Met andere woorden; het was saai, saai, saai!
In die tijd schreef ik dagboeken vol. Verhaaltjes schrijven had ik geprobeerd, maar meestal bleef ik steken na enige bladzijden. Het ontbrak mij aan een goede schrijftraining. In die dagen bestond dat gewoonweg niet in Nederland. Gelukkig is dat enorm veranderd en is er veel te leren voor jonge en oude schrijvers; cursussen, coaching, wedstrijden, boeken over het schrijfproces. Achteraf besef ik dat ik iedere keer stagneerde in mijn schrijven omdat ik geen plot had en geen conflict. Toentertijd dacht ik echter dat het kwam omdat ik geen ene moer meemaakte. Kort na mijn negentiende veranderde dat grondig, en toen kreeg ik meer stof om over te schrijven dan me lief was. Toch heb ik niet gekozen voor autobiografisch schrijven. Fantasie is toch zoveel meer. Wel verwerk je natuurlijk altijd emoties vanuit je eigen verleden in je verhalen.
Wat betekent schrijven voor je?
Het geeft invulling aan mijn leven, het raakt mij in mijn ziel. Er is niets anders wat mij zozeer vervoert.
Beschrijf je bureau.
Ik heb geen vaste werkplek, omschrijf mij maar als een kleine chaoot. Ik kan aan mijn verhalen werken vanuit mijn leunstoel bijvoorbeeld. Dat gebeurt vooral in het beginstadium. Dan gaat het nog om brainstormen en de eerste indeling in scènes.
Verder werk ik uiteraard op mijn laptop (aan de keukentafel). Tussendoor grijp ik het eerste het beste papiertje en schrijf daarop losse zinnetjes. Meestal details die me te binnen schieten met betrekking tot mijn verhalen, en anders zijn het wel de zaken eromheen (website, facebook). Ook dan is de keukentafel mijn favoriete plek.
En mijn derde werkplek is mijn mobiel, die ik eveneens vol duw met allerlei details to-remember.
Wat lees je voor je plezier?
Alles wat ik lees is voor mijn plezier. Het ligt enkel aan mijn gemoed wat ik lees; thrillers, detectives, spirituele boeken, wereldliteratuur, vakliteratuur omtrent het schrijven.
Wat is je boeken top 6 en waarom ?
Shutters Island, ook wel bekend als De gesloten kamer van Dennis Lehane. Ongelooflijk hoe die man je op het verkeerde been kan zetten. Hij weet als geen ander zijn personages aan de lezer te presenteren op een wijze waardoor je in het begin denkt; dat is een fijne vent/vrouw, en dan, in het verloop van het verhaal, ontdek je ineens hele nare trekjes in datzelfde personage. Maar het blijft heel aannemelijk, consistent binnen het karakter.
Oorlog en vrede van Lev Tolstoi. Ik heb het werk nog niet helemaal gelezen, ik lees iedere keer in partijen van 300 bladzijdes. Dit boek heeft en is alles; soap opera, geschiedenis, persoonlijk drama, romantiek, politiek, maatschappelijke klasse gewoonten.
Wilde zwanen van Jung Chang is ook zo’n geweldig boek, handelend over de Chinese ontwikkeling van concubines en de keizer gaat zij via Mao naar het huidige China, en dat alles verweven met haar eigen familie.
Lelieblank, scharlakenrood van Michel Faber is het volgende boek. Ik was er verslaafd aan! De opkomst en tragiek van de industrialisatie eind negentiende eeuw in Engeland, en de geschiedenis van een eenvoudig, arm hoertje Sugar.
Iets heel anders was American psycho van Brett Easton Ellis. Shockerend! Ik heb vaak genoeg gedacht dat hij het allemaal zelf had gedaan. Hij weet het nihilisme van de laatste decennia van de vorige eeuw heel treffend weer te geven, ook in zijn volgende boeken. Geen vrolijke kost.
En dan wil ik nog graag René Appel noemen, een grootmeester van de Nederlandse thriller. Hij beheerst de oerhollandse sfeer als geen ander. Zijn dialogen zijn sober en kaal, zijn personages en enscenering zijn alledaags, gewoontjes en daar tussendoor laat hij mensen moorden.
Wat heeft je gemotiveerd om een indie auteur te worden?
De afwijzing van alle uitgevers haha!
Eerst was self publishing een noodzakelijk kwaad voor mensen als ik, nu is het uitgegroeid tot een zelfstandig medium tussen de traditionele uitgevers in. En het krijgt steeds meer aantrekkingskracht, ook op auteurs die al lang een gevestigde plaats hebben veroverd bij de traditionele uitgever.
Ik ben er trots op dat ik een Indie auteur ben. Ik heb alles zelf gedaan, de redactie, de marketing, het omzetten naar het e-book (met jullie hulp! Zonder de stijlgids was het zeker niet gelukt). En ik kan als Indie overal zelf over beslissen, dat geeft heel veel voldoening.
Waarom Smashwords als platform?
Meerdere redenen. Ik had geen cent te besteden en was dus op zoek naar een gratis mogelijkheid om mijn e-book te ontwikkelen, gratis begeleiding en gratis publicatie op een zo breed mogelijk platform met zoveel mogelijk verschillende retailers. En dat alles zonder enige vorm van verplichting tot exclusiviteit. Ik las enige positieve recensies op de site van het magazine Schrijven http://www.schrijvenonline.org/ en ik ben daarna zelf een kijkje gaan nemen bij Smashwords.
Ik kreeg direct een goede indruk; transparant, niet gelikt, betrouwbaar, goede royalties, en een hele goede online begeleiding middels de merendeels gratis werken van Mark Coker, de oprichter. In het bijzonder de volgende werken zijn onontbeerlijk;
* de Smashwords Stijlgids (om je e-book correct op te maken, en ja in het Nederlands!) * de Marketing Guide * de Secrets to Ebook Publishing Succes.
Wat mij heel erg positief heeft geraakt, is wel de enorme boost die Mark je geeft in al zijn uitspraken. Hij wil dat je als schrijver hoge eisen aan jezelf stelt maar hij laat bovenal merken dat je nooit je droom mag opgeven. Ook niet na kritieken die je neer sabelen, ook niet na commentaren die je de afgrond injagen. Leer ervan en ga door. Thank you Mark!
Het heeft toch geen zin om van een Amerikaans bedrijf als Smashwords gebruik te maken als je in het Nederlands schrijft?
Smashwords is ook voor de Nederlandse markt interessant. Apple en Kobo leveren in Nederland. Daarbij zijn Nederlanders een volk dat zich altijd al over de hele wereld heeft verspreid, dus wie weet leest de Dutch community oversea ook nog eens graag een Nederlands boekje …

Inmiddels heeft zich de Nederlandse Smashwords aangediend in de persoon van Simone Lucchesi met The Black Sheep Indie. Waarom deze vergelijking? Omdat ook The Black Sheep Indie een e-book self publishing platform is, vergelijkbare dus zeer goede royalties biedt, en dezelfde mindsetting heeft; transparant en open. TBSI heeft eigenlijk nog iets extra’s; Simone Lucchesi biedt ondersteuning op allerlei vlak, afhankelijk van de wensen van de auteur. Op deze site vind je meer blogs over TBSI.
Advertenties